Το αφέψημα των σπόρων του άνηθου καθώς και το ανηθέλαιο έχουν διουρητικές, χωνευτικές και ορεκτικές ιδιότητες, ενώ το αφέψημα το χρησιμοποιούν σε κολικούς και εμετούς. Ανακουφίζει από στομαχικές διαταραχές ιδιαίτερα των μικρών παιδιών. Το ανηθέλαιο το χρησιμοποιούν στην αρωματοποιία, στην ποτοποιία και στη φαρμακευτική ως αντιβηχικό, σπασμολυτικό και γαλακταγωγό.

 

Αφέψημα. Βράζουμε 2 κουταλάκια σπόρους άνηθου σε 1 λίτρο νερό για 10-15 λεπτά. Πίνουμε μισό φλιτζάνι μια ως δυο φορές τη μέρα (όχι σέ συνεχή χρήση).

Ως αφέψημα ο άνηθος βοηθάει στο θηλασμό αλλά (απαγορεύεται) η χρήση του κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, γιατί μπορεί να προκαλέσει αποβολή.

Για οικιακή χρήση, τον άνηθο τον χρησιμοποιούμε φρέσκο στις σαλάτες ή στο φαγητό. Αν θέλετε να αρωματίσετε τα φαγητά σας ή να τα κάνετε ευκολοχώνευτα χρησιμοποιήστε λίγο άνηθο αλλά προσθέστε το λίγο πριν τελειώσει το μαγείρεμα γιατί ο βρασμός τον καταστρέφει. Μπορείτε επίσης να βάλετε 2-3  κλωνάρια άνηθου και 1 κλωνάρι δεντρολίβανου σε 1μπουκάλι λάδι (ή ξύδι) και να το χρησιμοποιήσετε, αφού το αφήσετε λίγες μέρες, σε σαλάτες ή ψάρια. Αν υποφέρετε από κακοσμία του στόματος μπορείτε να μασήσετε σπόρους άνηθου.

Η κυριότερη ιδιότητα του φυτού είναι οι μαλακτικές ιδιότητες των φύλλων του. Σε δευτερεύουσες χρήσεις είναι ορεκτικό, χολαιρετικό και για εξωτερική χρήση, επουλωτικό. 

 

Ο φρέσκος χυμός του φυτού ή το έγχυμα τών φύλλων και των ανθέων, τονώνει την όρεξη, αποσυμφορίζει το ήπαρ και βελτιώνει την πέψη. Μουλιασμένο μέσα στο κρύο νερό και στη συνέχεια ψιλοκομμένο, το φυτό εφαρμόζεται πάνω στις ερεθισμένες πληγές, όπου έχει ιδιότητες αναλγητικές, μαλακτικές και επουλωτικές. Πιο παλιά το τσάι του φυτού το χρησιμοποιούσαν εναντίον των ερεθισμών της ουροδόχου κύστης και εναντίον των αιμοπτύσεων.

Το έγχυμα της αχιλλαίας το συστήνουν σε περιπτώσεις ανορεξίας και δυσπεψίας. Χρησιμοποιείται επίσης ως έγχυμα (25-30γρ σε 1 λίτρο νερό). Βράζουμε 10 λεπτά και πίνουμε 3 φλιτζάνια την ημέρα για αρκετό διάστημα. Το χρησιμοποιούν ως σπασμολυτικό και εξωτερικά σε κομπρέσες, πλύσεις του δέρματος ή του κόλπου. 

Σε ατμόλουτρο είναι ευεργετικό του λιπαρού δέρματος (ανοίγει και καθαρίζει τούς πόρους). Επίσης είναι τονωτικό των μαλλιών (με εντριβές στο κεφάλι εμποδίζει την τριχόπτωση) και ευεργετικό στα σκασίματα των χεριών. Βράζουμε μια χούφτα του φυτού σε 1 λίτρο νερό και κάνουμε εντριβές. Το ίδιο αφέψημα στο νερό του μπάνιου είναι ηρεμιστικό, ενώ σε εισπνοές ανακουφίζει στις φλεγμονές του αναπνευστικού. Για πόνους εμμήνων, δυσπεψία ή άλλες στομαχικές παθήσεις, πίνουμε έγχυμα, 2 κουταλάκια αχιλλαίας σε ένα φλιτζάνι βρασμένο νερό. Το αφήνουμε 10 λεπτά, πίνουμε 2-3 φορές την ημέρα.

Πίνεται σε έγχυμα(15-30 γρ φυτού σε 1 κιλό νερό). Στην ομοιοπαθητική χρησιμοποιούν ένα βάμμα από φρέσκα φύλλα. Βασιλικός σε σκόνη για τη μύτη (όπως ο Ταμπάκος) είναι κατά του κρυολογήματος. Με κρασί γίνεται τονωτικό χωνευτικό. Βασιλικός με λάδι είναι κατά της δυσκοιλιότητας.

Λίγες σταγόνες αιθέριο έλαιο στη ζάχαρη είναι αποτελεσματικές κατά της κεφαλαλγίας και μάλιστα εκείνης που προέρχεται από πεπτική ανωμαλία. Ο Διοσκουρίδης το σύστηνε ως μαλακτικό των εντέρων και θεραπευτικό των φλεγμονών των πνευμόνων. Το συνιστούσε σε καταπλάσματα μαζί με κρίθινο αλεύρι, ρόδινο έλαιο (λάδι βρασμένο με ξύδι) και ξύδι. Τη σκόνη των φύλλων, τη θεωρούν ένα από τα καλύτερα φτερνιστικά και κατά της χρόνιας ρινίτιδας (Κόρυζας).

Το έγχυμα από φύλλα και άνθη της αμυγδαλιάς ανακουφίζει από τον ξερό βήχα. Για τον κοκίτη χρησιμοποιούν και αφέψημα από φλούδες ( τσάγαλα) αμυγδάλων. Αφού βράσει για 20 λεπτά στργγίζεται καλά και πίνεται σέ μικρές δόσεις ( φλιτζανάκια) Στο αφέψημα μπορεί να προστεθεί και γάλα. Εντριβές με Αμυγδαλέλαιο ωφελούν στις νευραλγίες. Το Αμυγδαλέλαιο ωφελεί  την επιδερμίδα.

Αν φάμε πολλά αμύγδαλα με τη φλούδα τους μπορεί να μας προκαλέσουν ναυτία, δυσπεψία, φαγούρα ή εξανθήματα. Μπορούμε όμως να τα τρώμε αποφλοιωμένα.

Το αφέψημα από φύλλα κουμαριάς το χρησιμοποιούν σε φλεγμονές και άλλες παθήσεις των ουροφόρων οδών, κυστίτιδα, ενούρηση, δυσούρηση, ουρηθρίτιδα κ.α. Οι ώριμοι καρποί συνιστώνται σε δυσκοιλιότητα και αεροφαγία. 

Για εξασθενημένους οργανισμούς διαλύουμε ώριμα κούμαρα σε κρασί χωρίς συντηρητικά και προσθέτουμε ένα φλιτζάνι νερό στο οποίο έχουμε βράσει κανέλα και ζάχαρη. Τα κούμαρα τρώγονται, αλλά τα χρησιμοποιούν και για την παρασκευή ποτών και οινοπνεύματος. Από κούμαρα φτιάχνεται δυνατό ρακί ενώ στην Ευρώπη παρασκευάζουν κρασί, κονιάκ και ένα ηδύποτο γνωστό ως κουμαρόκρεμα που διευκολύνει την πέψη. Το ρακί από κούμαρα, φτιάχνεται στην περιοχη του Πλαταμώνα και σε άλλες περιοχές, ανακατεμένο με ζάχαρη και κανέλα. Χρησιμοποιείται σε γρίπη ως ρόφημα ή σε εντριβή και ανακουφίζει από τον πυρετό.

Το αγγούρι εκτός από δροσιστικό σαλατικό είναι και άριστο διουρητικό, ηρεμιστικό, τονωτικό των μαλλιών και στυπτικό. Είναι για νεφρολιθίασης και χολολιθιάσεις, τη νεφρίτιδα, τα αρθριτικά,τη φυματίωση, τη λειτουργία του εντέρου. 

 

Το αγγούρι το χρησιμοποιούμε σε φέτες, πολτό ή χυμό για την περιποίηση και τόνωση της επιδερμίδας, των μαλλιών και την τόνωση της τριχοφυΐας. Χυμός από 100 γρ αγγουριού με δύο κουταλιές της σούπας γάλα, είναι μια καλή τονωτική μάσκα για το πρόσωπο. Απλώνετε για 40 λεπτά στο πρόσωπο και ύστερα ξεπλένετε με χλιαρό νερό. Μάσκα μπορεί να γίνει και με φέτες ή πολτό αγγουριού που απλώνεται στο πρόσωπο μετά τον καθαρισμό. Είναι πολύ καλό ιδιαίτερα για τις λιπαρές επιδερμίδες και προλαμβάνει τις ρυτίδες. Μείγμα από 60 γρ αλεσμένων σπόρων αγγουριού με ζάχαρη ή μέλι χρησιμοποιείται σε περίπτωση ταινίας.

Κάνει καλό σε πρηξίματα, διαστρέμματα και μώλωπες, γίνεται ένα μείγμα με ξύδι, και φύλλα αγριμόνιου σε ίσα μέρη και ψήνετε σε χαμηλή θερμοκρασία ώσπου να γίνουν μια πάστα. Την πάστα αυτή την τοποθετούμε στα μέρη που πάσχουν και επαναλαμβάνουμε μέχρι να θεραπευτούν. Για γαργάρες με το αφέψημα του φυτού χρησιμοποιούμε 100 γρ ξερά φύλλα σε 1 λίτρο νερό, τα βράζουμε μέχρι να μείνει το 1/3 και προσθέτουμε 50 γρ μέλι.